183 დღის წესი საქართველოში

183 დღის წესი წარმოადგენს საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობის ფუნდამენტურ პრინციპს, რომელიც განსაზღვრავს ფიზიკური პირის საგადასახადო რეზიდენტობას. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შესაბამისად, საქართველოს საგადასახადო რეზიდენტად ითვლება ფიზიკური პირი, რომელიც ფაქტობრივად იმყოფება საქართველოს ტერიტორიაზე 183 ან მეტ დღეს ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის პერიოდში, რომელიც მთავრდება ამ საგადასახადო წელს. ეს წესი თანაბრად ვრცელდება როგორც საქართველოს მოქალაქეებზე, ასევე უცხო ქვეყნის მოქალაქეებსა და მოქალაქეობის არმქონე პირებზე.

დღეების ათვლისას საქართველოში ფაქტობრივად ყოფნის დროდ ითვლება დრო, რომლის დროსაც ფიზიკური პირი იმყოფებოდა ქვეყანაში, ასევე დრო, რომლითაც იგი გასცილდა საქართველოს ტერიტორიას მოკლევადიანი ვიზიტით მკურნალობის, დასვენების, საქმიანი მივლინების ან განათლების მიღების მიზნით. საქართველოში ყოფნის ყოველი სრული ან არასრული დღე ითვლება ერთ კალენდარულ დღედ. საგადასახადო რეზიდენტობის მოპოვება მნიშვნელოვანია საერთაშორისო ინვესტორებისა და ექსპატებისთვის, ვინაიდან საქართველო იყენებს ტერიტორიულ საგადასახადო სისტემას, სადაც უცხოური წყაროდან მიღებული შემოსავალი ფიზიკური პირებისთვის ძირითადად გათავისუფლებულია საშემოსავლო გადასახადისგან.

უძრავი ქონების ბაზარზე ინვესტირებისას უცხოელმა ინვესტორებმა მკაფიოდ უნდა განასხვავონ საგადასახადო რეზიდენტობა და სამართლებრივი ბინადრობის უფლება. უძრავი ქონების შეძენა ავტომატურად არ ანიჭებს საგადასახადო რეზიდენტობას 183 დღის წესის გვერდის ავლით. თუმცა, უძრავი ქონების ბაზარი გთავაზობთ საინვესტიციო ბინადრობის მოპოვების შესაძლებლობას: $150,000 აშშ დოლარის ზღვარი უძრავი ქონების ინვესტიციით ბინადრობის უფლების მისაღებად იძლევა მოკლევადიანი ბინადრობის ნებართვის მოპოვების შანსს. ეს უფლება მფლობელს საშუალებას აძლევს ლეგალურად იცხოვროს ქვეყანაში და სურვილის შემთხვევაში დააგროვოს 183 დღე საგადასახადო რეზიდენტობის მისაღებად.

ახალაშენებულ უძრავ ქონებაში ინვესტირებისას მნიშვნელოვანია ფინანსური ასპექტების გათვალისწინება. პირველად ბაზარზე ბინის ან კომერციული ფართის შეძენისას, 18% დღგ ყოველთვის შედის დეველოპერის ფასში ახალაშენებულ ქონებაზე, რაც მყიდველს იცავს დამატებითი ფარული საგადასახადო ხარჯებისგან. გარდა ამისა, თუ ინვესტორი გეგმავს საბანკო დაფინანსების გამოყენებას, ქართული ბანკების დაფინანსება მოითხოვს 30-40%-იან თანამონაწილეობას 10-14%-იან საპროცენტო განაკვეთებში, რაც დამოკიდებულია სესხის ვალუტასა და მსესხებლის პროფილზე.

საბოლოო ჯამში, 183 დღის წესის სწორად გაგება და გამოყენება საშუალებას აძლევს უცხოელ ინვესტორებსა და რეზიდენტებს, ეფექტურად დაგეგმონ თავიანთი საგადასახადო ვალდებულებები და გამოიყენონ საქართველოს მიმზიდველი საინვესტიციო და საგადასახადო გარემო.