უძრავი ქონების გრძელვადიანი გაქირავება საქართველოში

საქართველოში უძრავი ქონების გრძელვადიანი იჯარის ბაზარი ბოლო წლებში დინამიკურად ვითარდება, რასაც ხელს უწყობს ქვეყანაში მზარდი ეკონომიკური აქტივობა, ტურიზმი, მიგრაციული ნაკადები და უცხოელი სპეციალისტების შემოდინება. გრძელვადიანი გაქირავება განსაკუთრებით პოპულარულია თბილისსა და ბათუმში, სადაც მოთხოვნა მაღალია როგორც საცხოვრებელ, ისე საოფისე და კომერციულ ფართობებზე. მოკლევადიან იჯარასთან შედარებით, გრძელვადიანი ფორმატი ინვესტორს სთავაზობს სტაბილურ, პროგნოზირებად შემოსავალს, მოიჯარეების ნაკლებ ცვლადობას და ქონების მართვის შედარებით დაბალ საოპერაციო ხარჯებს.

ახალაშენებულ პროექტებში ინვესტირებისას მნიშვნელოვანია გავითვალისწინოთ ადგილობრივი ბაზრის თავისებურებები. პირველად ბაზარზე უძრავი ქონების შეძენისას, დეველოპერის მიერ მითითებული ფასი ყოველთვის მოიცავს 18%-იან დღგ-ს (დამატებული ღირებულების გადასახადს), რაც მყიდველს ათავისუფლებს დამატებითი ფარული საგადასახადო ვალდებულებებისგან. გარდა ამისა, მრავალი ინვესტორი იყენებს საბანკო დაფინანსებას ქონების შესასყიდად. საქართველოში მოქმედი კომერციული ბანკების მიერ უცხო ქვეყნისა და ადგილობრივი მოქალაქეებისთვის გაცემული იპოთეკური სესხები ჩვეულებრივ მოითხოვს 30-40%-იან პირველად თანამონაწილეობას, ხოლო საპროცენტო განაკვეთები უცხოურ ვალუტაში (USD/EUR) ან ლარში, როგორც წესი, 10-14%-ის ფარგლებში მერყეობს.

უძრავ ქონებაში ინვესტიცია ასევე მჭიდროდ არის დაკავშირებული ქვეყნის საემიგრაციო პოლიტიკასთან. უცხოელ ინვესტორებს, რომლებიც ყიდულობენ უძრავ ქონებას გრძელვადიანი იჯარის მიზნით, უფლება აქვთ მოითხოვონ მოკლევადიანი ბინადრობის ნებართვა. ამისთვის კანონმდებლობით დადგენილია უძრავი ქონების მინიმალური საბაზრო ღირებულების ზღვარი, რომელიც შეადგენს $150,000 აშშ დოლარს. აღნიშნული სტატუსი ინვესტორებსა და მათ ოჯახის წევრებს საქართველოში ხანგრძლივად ცხოვრებისა და ბიზნესის წარმოების საშუალებას აძლევს.

სამართლებრივი თვალსაზრისით, გრძელვადიანი იჯარის ხელშეკრულება ფორმდება წერილობითი სახით. იმ შემთხვევაში, თუ იჯარის ვადა აჭარბებს 1 წელს, კანონმდებლობით სავალდებულოა ხელშეკრულების რეგისტრაცია საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოში (NAPR), რაც უზრუნველყოფს როგორც მესაკუთრის, ისე მოიჯარის უფლებების მაქსიმალურ დაცვას. საგადასახადო კუთხით, საქართველო ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე მიმზიდველ იურისდიქციად: ფიზიკური პირებისთვის საცხოვრებელი ფართის გაქირავებიდან მიღებული შემოსავალი შეიძლება დაიბეგროს შეღავათიანი 5%-იანი განაკვეთით, თუ არ ხდება ფართის კომერციული საქმიანობისთვის გამოყენება.