საქართველო vs დიდი ბრიტანეთი

უცხოელებს შეუძლიათ შეიძინონ არასასოფლო-სამეურნეო მიწა და ნებისმიერი შენობა-ნაგებობა. სასოფლო-სამეურნეო მიწის ყიდვა უცხოელებზე აკრძალულია, გარდა გამონაკლისი შემთხვევებისა, რაც სპეციალურ ნებართვას მოითხოვს.

მთავარი ხარჯი არის შტამპის გადასახადი (Stamp Duty), რომელიც დამოკიდებულია ქონების ფასზე. უცხოელებისთვის არსებობს დამატებითი 2%-იანი ტარიფი. ასევე გასათვალისწინებელია იურიდიული მომსახურების ხარჯები.

ბინადრობის მიღება შეგიძლიათ 150,000 აშშ დოლარზე მეტი ღირებულების უძრავი ქონების შეძენით. ქონება უნდა შეფასდეს აკრედიტებული ექსპერტის მიერ. ეს უფლება ვრცელდება ოჯახის წევრებზეც.

დიახ, ახალაშენებული ქონების გაყიდვისას დღგ 18%-ს შეადგენს. თუმცა, დეველოპერები მას ყოველთვის მოიცავენ გამოცხადებულ ფასში. მყიდველს დამატებითი 18%-ის გადახდა ფასზე ზემოთ არ უწევს.

ლონდონში საშუალო წლიური უკუგება საკმაოდ დაბალია და შეადგენს 2.5% -დან 4%-მდე. ეს განპირობებულია ქონების ძალიან მაღალი თვითღირებულებით, რაც ამცირებს პროცენტულ მოგებას.

დიახ, საქართველო იყენებს ტერიტორიულ საგადასახადო პრინციპს. ფიზიკური პირების უცხოური შემოსავალი არ იბეგრება. ასევე, უძრავი ქონების გაყიდვისას ნამატი 2 წლის შემდეგ ნულოვანი გადასახადით იბეგრება.

საქართველოში საკუთრების უფლება მყარად არის დაცული. საჯარო რეესტრის სისტემა არის ერთ-ერთი ყველაზე გამჭვირვალე მსოფლიოში. რეესტრი იყენებს ბლოკჩეინს მონაცემების უსაფრთხოებისთვის.

მესაკუთრეები იხდიან მუნიციპალურ გადასახადს და მომსახურების საფასურს (Service Charge). თუ ქონება იჯარით (Leasehold) არის ფლობილი, იხდით მიწის იჯარას (Ground Rent). ეს ხარჯები საკმაოდ სოლიდურია.

დიახ, ქართული ბანკები გასცემენ იპოთეკურ სესხებს უცხოელებზე. თუმცა, მოთხოვნები უფრო მკაცრია და საპროცენტო განაკვეთი უფრო მაღალია, ვიდრე რეზიდენტებისთვის. ხშირად საჭიროა თანამონაწილეობა 40% -დან.

თბილისი ითვლება ყველაზე სტაბილურ ბაზრად გრძელვადიანი ქირისთვის. ბათუმი პოპულარულია სეზონური ტურისტული აპარტამენტებისთვის. ორივე ქალაქი სთავაზობს მაღალ უკუგებას.

ბრიტანეთი გადის დაბალი ზრდის პერიოდს. მოსალოდნელია ინფლაციის სტაბილიზაცია, მაგრამ საპროცენტო განაკვეთები დარჩება მაღალი. ბაზარი ინარჩუნებს მიმზიდველობას მხოლოდ გრძელვადიანი დაცულობის გამო.

თუ ბინას ყიდით შეძენიდან 2 წლის ვადაში, იხდით ნამატის 5%-ს. თუ 2 წელზე მეტია ქონების მფლობელი ხართ, გადასახადი არის 0%. ეს ეხება ფიზიკურ პირებს.

ქირა იბეგრება თქვენი საერთო შემოსავლის მიხედვით. განაკვეთებია 20%, 40% ან 45%. არსებობს მინიმალური დაუბეგრავი ზღვარი, მაგრამ საინვესტიციო ქონებისთვის გადასახადი ჩვეულებრივ მაღალია.

ბოლო წლებში თბილისსა და ბათუმში ფასები წლიურად 10% -დან 20%-მდე იზრდებოდა. ეს გამოწვეული იყო გაზრდილი მოთხოვნით და სამშენებლო მასალების გაძვირებით.

ეს არის ქონების შეძენა სპეციალურად გასაქირავებლად. ბრიტანეთში ამისთვის არსებობს სპეციალური იპოთეკური პროდუქტები. ბოლო წლებში გადასახადების ზრდის გამო ეს მოდელი ნაკლებად მომგებიანი გახდა კერძო პირებისთვის.

დიახ, ბათუმსა და თბილისში ბევრი ახალი პროექტი თანამშრომლობს გლობალურ ბრენდებთან. ეს ზრდის ქონების მართვის ხარისხს და საინვესტიციო მიმზიდველობას უცხოელებისთვის.

მთავარი რისკი ევროკავშირთან სავაჭრო ბარიერები და სამუშაო ძალის დეფიციტია. ამან გამოიწვია გარკვეული არასტაბილურობა ეკონომიკაში, თუმცა უძრავი ქონების ბაზარი მაინც მედეგი აღმოჩნდა.

კომუნალური ხარჯები საქართველოში ძალიან დაბალია. ზამთარში გათბობა და ელექტროენერგია საშუალო ზომის ბინისთვის 50-100 დოლარი ჯდება. ბრიტანეთში ეს ხარჯი რამდენჯერმე მეტია.

საჭიროა მხოლოდ თქვენი საერთაშორისო პასპორტი. პროცესი საჯარო რეესტრში სრულდება რამდენიმე წუთში. თუ დისტანციურად ყიდულობთ, საჭიროა მინდობილობა.

თბილისი სთავაზობს კარგ ბალანსს ფასსა და ხარისხს შორის. ქალაქს აქვს მდიდარი კულტურა, საუკეთესო სამზარეულო და უსაფრთხო გარემო. თუმცა, საცობები და ჰაერის დაბინძურება გამოწვევაა.