საქართველო თუ ლიბანი: საინვესტიციო გარემოს შედარებითი ანალიზი

დიახ, უცხოელებს აქვთ სრული უფლება შეიძინონ საცხოვრებელი ან კომერციული ფართი. ერთადერთი შეზღუდვა ეხება სასოფლო-სამეურნეო მიწას. პროცესი მარტივია და მხოლოდ პასპორტს მოითხოვს.

ინვესტორმა უნდა შეიძინოს მინიმუმ 150,000 აშშ დოლარის ღირებულების უძრავი ქონება. ეს აძლევს მას უფლებას მოითხოვოს საინვესტიციო ბინადრობის მოწმობა 5 წლის ვადით.

ფასები ნომინალურად მაღალია, მაგრამ ნაღდი დოლარით ყიდვისას შესაძლებელია 50-70%-იანი ფასდაკლება კრიზისამდელ ნიშნულებთან შედარებით. ბაზარი ძირითადად ნაღდ ანგარიშსწორებაზეა გადასული.

დიახ, საქართველოში კანონმდებლობით ახალაშენებული ბინის ფასში 18% დღგ ყოველთვის შესულია. დეველოპერები ფასს სთავაზობენ ყველა გადასახადის გათვალისწინებით.

ინვესტირება ლიბანში ამჟამად მაღალრისკიანად ითვლება. საბანკო შეზღუდვები და პოლიტიკური არასტაბილურობა ართულებს კაპიტალის დაცვას და ამონაგების მიღებას.

საცხოვრებელი ფართის გაქირავებისას საშემოსავლო გადასახადი მხოლოდ 5%-ია. ეს არის ძალიან დაბალი განაკვეთი, რომელიც არ საჭიროებს ხარჯების დოკუმენტურ დადასტურებას.

თბილისში საშუალო წლიური ამონაგები 8-10%-ია. პოპულარულ ტურისტულ უბნებში მოკლევადიანი გაქირავებით ეს მაჩვენებელი შეიძლება 12-15%-მდე გაიზარდოს.

დიახ, ლიბანში არსებობს მუნიციპალური გადასახადები, რომლებიც დამოკიდებულია ქონების ფართობზე და მდებარეობაზე. გადახდა ხდება ყოველწლიურად ადგილობრივ ბიუჯეტში.

ქონების რეგისტრაცია საჯარო რეესტრში სრულდება ერთ დღეში. დაჩქარებული მომსახურებით ეს შესაძლებელია რამდენიმე საათშიც, რაც მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფი მაჩვენებელია.

დიახ, ბევრი ინვესტორი ყიდულობს ქონებას დისტანციურად. ამისათვის საჭიროა ნოტარიულად დამოწმებული მინდობილობის გამოგზავნა ადგილობრივი წარმომადგენლისთვის.

ოფიციალურად ტრანზაქციები ხდება ლარში, თუმცა ფასები თითქმის ყოველთვის დოლარშია ფიქსირებული. გადახდა ხდება საბანკო გადარიცხვით მიმდინარე კურსის შესაბამისად.

კომუნალური ხარჯები ლიბანში მაღალია. სახელმწიფო ელექტროენერგიის დეფიციტის გამო, მოსახლეობა იყენებს კერძო გენერატორებს, რაც თვეში რამდენიმე ასეული დოლარი ჯდება.

ლიბანში რეზიდენტებისთვის და არარეზიდენტებისთვის კაპიტალის ნამატის გადასახადი 15%-ია. ის იანგარიშება ქონების გაყიდვისა და შეძენის ფასებს შორის სხვაობიდან.

მთავარი რისკებია რეგიონული პოლიტიკური დაძაბულობა და ზოგიერთ სეგმენტში (მაგ. ბათუმის აპარტ-ოტელები) ჭარბი მიწოდება, რამაც შეიძლება შეამციროს ამონაგები.

ლიბანს არ აქვს კლასიკური ოქროს ვიზის პროგრამა, როგორიც ევროპულ ქვეყნებს. ბინადრობა ჩვეულებრივ მოითხოვს საბანკო დეპოზიტებს ან სამუშაო კონტრაქტს.

საქართველოში ინფლაცია სტაბილურია და ჩვეულებრივ 3-5%-ის ფარგლებში მერყეობს. ეს საშუალებას იძლევა ნამდვილი მოგება მიიღოთ ინვესტიციიდან.

ამჟამად ეს არ არის რეკომენდებული ვალუტის მკვეთრი გაუფასურების გამო. ყველა სერიოზული ინვესტიცია და ტრანზაქცია ხდება აშშ დოლარში (Fresh Dollars).

ხარისხი მრავალფეროვანია. მსხვილი საერთაშორისო და ადგილობრივი დეველოპერები იყენებენ მაღალ სტანდარტებს, თუმცა ბიუჯეტურ პროექტებში საჭიროა დეტალური შემოწმება.

ჯამური ხარჯები შეიძლება ქონების ფასის 6-7%-ს მიაღწიოს. აქ შედის სარეგისტრაციო გადასახადი, ნოტარიუსი და იურიდიული მომსახურება.

დიახ, საქართველო რეგულარულად ხვდება მსოფლიოს ყველაზე უსაფრთხო ქვეყნების ათეულში. კრიმინალის დონე ძალიან დაბალია, რაც მნიშვნელოვანია ინვესტორებისთვის.